De bulten van Karel

Lang geleden, toen deze mythe
nog een klein verhaaltje was,
voelde de poes nog zonder sprieten
en liep de vis nog op het gras.

Want alle dieren, ja echt waar,
leken toen nog op elkaar.

De Schepper vond dat nog al fraai
ordelijk en elegant.
Zijn dochter Edda vond het saai
en nam het heft in eigen hand.

Want steeds hetzelfde is maar stom
net als elke dag patat.
Edda wilde andersom
dat elk dier juist iets anders had.

Dus opende ze een winkel, waar je zonder te betalen
eigenschappen af kon halen.

Dat werkte als een tierelier
want zelfs zonder het te snappen
wilde elke dier
ook wel eigen schappen.

De olifant wilde slurpen en heel hard kunnen stampen.

De aap een lange staart om zich mee vast te klampen.

Rino wilde graag een hoorn op zijn neus.

Waarop Tokus riep: “Hé dat was mijn eerste keus!”

De haai wilde hele scherpe tanden.

De zwaan wilde statig op het water kunnen landen.

De kameleon wilde de beste zijn in verstoppertje spelen.

De kat wilde zacht zijn, om zich te laten strelen.

De lijster wilde zo graag heel mooi kunnen zingen.

De kangoeroe wilde heel hoog kunnen springen.

De ijsbeer wilde graag een bontjas tegen veel te strenge vorst.

Karel de kameel wilde eigenlijk alleen maar nooit meer dorst.

 

 

De Bulten van Karel verschijnt in 2017

Het verhaal over het schrijven hiervan kun je hier lezen.