Voorlezen op scholen en wat het oplevert

voorlezen

(foto: Basisschool De Leeuwerik)

Ik volg Marcel van Driel al een tijd. En dan lees ik over zijn voorleesoptredens op scholen. Vooral in de kinderboekenweek maakt hij lange dagen. Ik geniet dan vanaf de zijlijn mee.

En nu mocht ik zelf.

Natuurlijk, op de school waar ik werk lees ik voor en vertel. Elke week. Maar toch voelt het anders, gast zijn op een ‘vreemde’ school.

Afgelopen week voelde het dubbel anders.

Ik ging alle klassen af. En het was leuk. Omdat op mijn eigen school alle leeftijden door elkaar lopen (we hebben geen klassen), stap ik vloeiend over van vertellen voor grote kinderen en voor kleuters. Ik breng in één verhaal gewoon meerdere lagen aan, zodat iedereen geniet.

En ook nu lukte het om alle klassen, van kleuter tot bovenbouw te bedienen met dezelfde Kobe. De accenten verschillen wel. Vooral in het gesprek dat volgt.

Ik heb in alle klassen genoten, maar de laatste klas vond ik bijzonder.

Anders zijn is het thema van Kobe en, indirect, ook van het verhaal dat ik daarnaast vertelde, over het land waar alles bestaat.

Het jongetje daarin is beelddenker, en daar had net een leerling een spreekbeurt over gehouden.

“Wie is er anders?”, vroeg ik.

Dat is een spannende vraag. Het aantal vingers dat dan omhoog gaat zegt veel over de veiligheid van de groep.

“Ik!” riep een jongen achterin spontaan: “Ik ben beelddenker en ik heb autisme!”

Ik vroeg hem of dat leuk was, een hoofd dat alles een beetje anders ziet. (En ja, shoot me, ik legde daar de suggestie in dat dat vast zo zou zijn).

“Ja!” beaamde hij vol trots.

In het gesprek dat volgde bleek dat hij helemaal niet zo veel meer last had van mensen die dat stom vonden. Good for him! Iemand die kan genieten van zijn anders zijn. Wat een mooie Kobe had ik gevonden.

En wat mooi om met kinderen te praten over jezelf zijn.

De hele klas was leuk. Ze waren een uur geboeid geweest (ongekend  voor deze drukke klas, hoorde ik van de leerkracht), en ze bleven komen met vragen. Bij het afscheid kreeg ik een daverend applaus, en ik moest bezweren dat ik ze bericht zou sturen als Kobe ook echt in de winkel zou liggen, of als er nieuwe boeken kwamen.

Bedankt klas, ik heb me nog nooit eerder zo echt een schrijver gevoeld!

Bedankt Leeuwerik uit Uden!

Ik ben klaar voor de volgende school!

(Jacob Jan)

 

P.S.

 

En dit alles met dank aan Linda Gomes, schrijftolk. Dankzij haar hoef ik me niet zo in te spannen om alle reacties van de kinderen te verstaan. Het werkt echt heel fijn, en de kinderen zijn ook altijd zeer nieuwsgierig hoe dat nou werkt! Extra attractie. 🙂

voorlezen met Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *